Posveta

Djelo je posvećeno sjećanju na sestru Mazu, Cvijetu Đurica, jednu od poznatih dobrotvora u mom rodnom kraju, koja je od početka sarađivala u ovom projektu o životno-kosmičkoj energiji, sa znanjem koje je stekla u trideset i jednoj godini medicinske prakse, kao medicinska sestra na interventnom bloku hirurškog odjeljenja bolnice u Kotoru. Prije deset godina se penzionisala kao invalid rada, jer su joj bili ugroženi živčani i disajni sistem. Oba sistema, koji su predstavljali opasnost za njen život, sa vremenom je uspješno sanirala i izliječila.

Ubijena je magijom koju su danonoćno izvodili šestorica crnomagijaca godinu dana, tj. od Krsne slave sv. Trifuna, kada je preko hrane dobila prvu smrtonosnu magijsku dozu, do druge Krsne slave, kada svoj zadnji ručak nije više mogla pojesti, jer je pokojna mati već došla po nju.

Postupak njenog umiranja je za njene kolege iz medicinskih redova potpuno nerazumljiv, jer su laboratorijske analize i pregledi, čak i u danima prije smrti pokazivale odlično stanje organizma. Život je tako izgubila na nedokaziv način: do kraja života magijskim protokolom isisavali su joj energiju krvi i tako je polako umrla.

Taj način ubijanja je u narodu poznat: “Krv su joj popili”.

Cijeli postupak magijskog ubijanja, odnosno likvidacije, po ruskom receptu je oganizovao i vodio došljak u našoj porodici, koji se opijen pobijedničkom slavom grlio i ljubio sa svojim magijskim kolegama na njenoj sahrani,

misleći da ga niko ne posmatra i ne vidi. Vjerovatno da je to još jedan uspjeh njegovog crnog pira ili će možda to biti početak njegovog kraja.