7.2.2. Sistem za disanje
Sistem za disanje svojim djelovanjem omogućuje organizmu izmjenu gasova, dovod kiseonika za potrebe ćelija i ugljen-dioksida koji se odvodi iz organizma. U tom postupku uzimanja vazduha iz okoline, temperatura vazduha se prilagođava radnoj temperaturi tijela. Prolaskom vazduha kroz nosne kanale, vazduh se čisti i zagrijava i zatim odvodi u pluća na razmjenu gasova. Krv u plućima prihvata kiseonik iz vazduha i vodi do ćelija, odakle dalje odvodi ugljen-dioksid do pluća za izdisanje. Izmjenu gasova u plućima zovemo plućno disanje, dok izmjenu gasova između krvi i ćelija zovemo ćelijsko disanje.
Plućno disanje, koje prolazi ciklus od nosa do krvi u plućima, u direktnom je kontaktu sa vanjskim vazduhom, koji nije uvijek ugodan, čist i svjež za disanje. Vazduh se u nosnim kanalima filtrira, čisti od sitnih mehaničkih djelova praha, grije ili hladi po potrebi i prilagođava za prijem u plućima. Od nosa koji ga čisti i prilagođava, vazduh ide preko grla u pluća, koja imaju ulogu pumpanja i ispumpavanja vazduha, te razmjene gasova.
Ćelijsko disanje je nesvjesna pojava i sastavni dio krvnog toka, u kojem se izmijenjaju gasovi iz krvi i ćelija. Preko hemoglobina u krvi pa se prenosi kiseonik do ćelija, i iz ćelija, preko krvne plazme, odvodi ugljen-dioksid do pluća. Mogli bi reći da je ćelijsko disanje komplikovana, a i za manje obrazovane ljude nerazumljiva pojava.
Nos je prilikom udisanja prvi disajni organ na udaru vazduha, koji je u naseljenim sredinama nečist, pun mehaničkih djelova, virusa i bakterija. Radi toga se moramo naučiti da stalno dišemo na nos i da nosne kanale dobro održavamo. Na Istoku postoji posebna tehnika disanja i održavanja nosnih kanala: zatvara se prstima lijevi ili desni nosni kanal tako da se diše naizmjenično, a za čišćenje nosnih kanala postoje posebne posude sa mlakom i malo zasoljenom vodom, kojom se ispiraju. Npr. prehladu, koja je direktno vezana za put vazduha do pluća, uspešno liječimo V. pravilom, uz obaveznu kontrolu svakog organa disanja pojedinačno. Kod održavanja higijene nosa moramo računati i na to da se nosni kanali periodično zatvaraju i otvaraju, u procesu akivnosti lijeve i desne polovine mozga.
Krajnici, dušnik i bronhije su osjetljivi i na manje temperaturne promjene u vazduhu, a djelimično i na temperaturu hrane i pića koje upotrebljavamo. Sva tri organa liječimo upotrebom V. pravila, zajedno, kao jedan organ.
Najčešći problem sa plućima leži u plitkom disanju, koje stvara dosta dodanih poteškoća. Plitko disanje je češće kod žena, a nije rijedak slučaj ni kod muškaraca, pa je za uspješno liječenje te pojave najprimjernije upotrijebiti tehniku trodjelnog disanja, poznatu na Istoku.
Kod tehnike trodjelnog disanja prvo udahnemo vazduh u donji dio pluća, da nam se digne trbuh, kao što je to vidljivo kod disanja đece; drugi potez je da udahnemo vazduh u gornji dio pluća, da se grudi rašire i uzdignu, i na kraju da udahnemo vazduh u grlo. Sva tri djela disanja se izvode kao jedan udisaj i izdisaj. Moramo naučiti da nam to postane svakodnevna praksa disanja.
Plitko disanje znači da je donji dio pluća ostao neaktivan, salijepljen i da predstavlja idealno mjesto za razvoj bolesti. Zato je za liječenje pluća dobro upotrebljavati mentalno čišćenje, kružnim prskanjem “plavim sprejom”, koje izvodimo od gornjeg do donjeg dijela pluća.
